Συνέντευξη στην Real News

realnews1. Σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα το θέμα της κινητικότητας κ. Υπουργέ;
• Στη φάση της ολοκλήρωσής του. Οι αιτήσεις μετακίνησης των υπαλλήλων που βρίσκoνται σε διαθεσιμότητα έχουν αποσταλεί στις Διευθύνσεις Προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών και των δήμων. Το αρμόδιο Τριμελές Συμβούλιο στο οποίο προεδρεύει ένας αντιπρόεδρος του ΑΣΕΠ θα μοριοδοτήσει τα προσόντα των υπαλλήλων προς μετακίνηση και στη συνέχεια θα προκύψουν ηλεκτρονικά οι νέες τοποθετήσεις τους. Θα μετακινηθούν όλοι. Όσοι δεν προσέλθουν στη θέση που επιλέχτηκαν και δεν αναλάβουν υπηρεσία θα βρεθούν εκτός δημοσίου, διότι θα θεωρηθεί ότι δεν αποδέχονται την μετάταξή τους. Τούτο αναφέρεται ρητά στο νόμο.

 

• Το αξιοσημείωτο στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι ο μηχανισμός της κινητικότητας εφαρμόστηκε, λειτούργησε. Έχουμε ένα προηγούμενο μετακίνησης 1890 υπαλλήλων. Τηρήσαμε αυτό που αναλάβαμε ως προαπαιτούμενη ενέργεια. Εκτός από τους υπαλλήλους που μετακινούνται, άλλοι 890 έχουν τεθεί σε αυτοδίκαιη αργία, επειδή είχαν παραπεμφθεί στο ακροατήριο ή στα πειθαρχικά συμβούλια για σοβαρά πειθαρχικά ή ποινικά αδικήματα.

 

2. Την τρόικα που ζητά απολύσεις με ποια επιχειρήματα θα επιδιώξετε να την πείσετε;
• Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, και χτες και σήμερα και αύριο, σε επίπεδο υπουργείου και κυβέρνησης, συνεπώς θα σας ζητούσα να κάνετε λίγη υπομονή. Εκείνο που μπορώ να σας πω, είναι ότι οι συζήσεις σχετικά με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που αναλάβαμε στο Μεσοπρόθεσμο γίνονται με τρόπο συστηματικό, καλά προετοιμασμένο και κυρίως συντονισμένο, με συσκέψεις που έχουν γίνει με τον Υπουργό Οικονομικών και υπό την καθοδήγηση του Πρωθυπουργού. Πιστεύω ότι εκπληρώνουμε το σύνολο των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει για το πρώτο τρίμηνο του έτους. Αισιοδοξούμε και ελπίζουμε.

 

3. Σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι πόσοι είναι κ. Υπουργέ; Και τι εξοικονόμηση έχει γίνει σε ανθρώπινο δυναμικό και χρήματα;
• Πρόσφατα δώσαμε τα σχετικά στοιχεία στη Βουλή. Την 1η Οκτωβρίου 2012, το σύνολο του προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ Α και Β βαθμού ανερχόταν σε 667.733 άτομα. Από αυτά, μόνιμοι υπάλληλοι του Δημοσίου, δικαστικοί λειτουργοί και δημόσιοι λειτουργοί είναι 571.123, ενώ 54.646 είναι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, 35.782 υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, 3.957 συμβασιούχοι μίσθωσης έργου, 1.171 ωρομίσθιοι και 1.054 μετακλητοί.

 

• Εξάλλου η απαιτούμενη μείωση του αριθμού των απασχολούμενων στο δημόσιο με μόνιμη σχέση κατά 150.000 άτομα μέχρι το 2015 όχι μόνο θα πραγματοποιηθεί αλλά με βάση και τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις θα υπερκαλυφτεί. Αν συνεχιστούν οι αποχωρήσεις με τους ίδιους ρυθμούς όπως τα προηγούμενα χρόνια, θα επέλθει μια εντυπωσιακή μείωση που ξεπερνά τις προβλέψεις του 2010 και θα είναι πλέον κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης. Άρα το επιχείρημα ότι η Ελλάδα έχει έναν υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα σε προσωπικό δεν ισχύει πια. Το ίδιο συμβαίνει και με το επίπεδο των μισθών, που έχει ως γνωστόν μειωθεί τρομακτικά σε δύο χρόνια και υπερβολικά σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές χώρες. Σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης ο λαός δεν έχει υποστεί τόσες θυσίες και δεν έχει ζητηθεί να γίνουν τόσο πολλά σε τόσο σύντομο διάστημα.

4. Κατά τη γνώμη σας ποια μεταρρύθμιση έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ σήμερα η Δημόσια Διοίκηση;
Τη μεταρρύθμιση που οδηγεί με τρόπο ασφαλή και αποτελεσματικό στη μείωση της γραφειοκρατίας και στην πάταξη της πολιτικής και διοικητικής διαφθοράς. Αυτό απαιτεί ριζικές αλλαγές σε μακροχρόνια και διαρκή βάση στην οργάνωση και λειτουργία όλων των δημοσίων υπηρεσιών. Και αυτό κάνουμε, αρχίζοντας από τις υπηρεσίες της Κεντρικής Διοίκησης, των Υπουργείων με τη μείωση των διοικητικών μονάδων και διαδικασιών μέσω της αξιολόγησης των δομών και της περιγραφής θέσεων, αρμοδιοτήτων και διαδικασιών.
Παράλληλα, με τη σύμβαση που έχουμε υπογράψει με τον ΟΟΣΑ, αρχίσαμε την προεργασία για τη συστηματική άρση των διοικητικών βαρών σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας και του δημοσίου.

 

5. Το πολιτικό σύστημα με τις πελατειακές σχέσεις τι ευθύνες έχει για την κατάσταση της Δημόσιας Διοίκησης;
• Φέρει πρωταρχικές ευθύνες. Οι πελατειακές σχέσεις των κομμάτων με τους ψηφοφόρους τους, και κυρίως των κομμάτων εξουσίας, φόρτωσαν το δημόσιο με αθρόες αναξιοκρατικές προσλήψεις και ανορθολογικά κατανεμημένο προσωπικό. Παράλληλα η έντονη και διάχυτη πίεση για ρουσφετολογικές διευκολύνσεις παρέλυσε τη διοίκηση και ακύρωσε την αποστολή της, που είναι η εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και όχι η χαριστική ικανοποίηση προσωπικών ή επιμέρους αιτημάτων. Αν δεν αλλάξει, ριζικά, διάρθρωση και λειτουργία το πολιτικό σύστημα –χωρίς συνταγματική αναθεώρηση– και αν οι φορείς του δεν συναισθανθούν τις ευθύνες τους αλλάζοντας συμπεριφορά, οδηγούμαστε σε αδιέξοδο.

 

6. Οι Υπουργοί πάντως έρχονται στα Υπουργεία με τους στρατούς τους και κατά κοινή ομολογία αγνοούν τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης. Συμφωνείτε;
• Η άμεση αλλαγή που χρειάζεται να γίνει είναι να επωμιστούν οι Γενικοί Διευθυντές και Διευθυντές τις ευθύνες που τους αναλογούν. Να τους εμπιστευτούν οι Υπουργοί, σε επιτελικά καθήκοντα, παραμερίζοντας τους μετακλητούς συμβούλους τους. Να αξιοποιήσουν οι ίδιοι το άξιο δυναμικό που υπάρχει στο Υπουργείο τους, με βάση συγκεκριμένη στοχοθεσία και μέσω αυτής να αναζητηθούν ευθύνες στο τέλος του έτους ως προς την επίτευξη ή μη των στόχων που έχουν τεθεί.

 

7. Εχθρός της μεταρρύθμισης σήμερα ποιος είναι;
• Ο κακός μας εαυτός. Η φαυλότητα, ανευθυνότητα και αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον και για τη λειτουργία του δημοσίου. Η προχειρότητα στην προετοιμασία και η έλλειψη σχεδιασμού. Και κυρίως η έλλειψη πρωτοβουλίας, φαντασίας και δημιουργικότητας από τους δημοσίους υπαλλήλους. Είχαν μάθει όλα αυτά τα χρόνια απλώς να αντιγράφουν και να υπογράφουν και όχι να σχεδιάζουν και να επινοούν. Αυτή είναι μια από τις πιο βαριές και εξαιρετικά δύσκολα ιάσιμες ασθένειες της Δημόσιας Διοίκησης. Και αυτό δεν χρειάζεται νόμους για να αλλάξει. Απαιτεί τόλμη και αποφασιστικότητα από την πολιτική ηγεσία. Νέα συνείδηση και συναίσθηση του δημοσιοϋπαλληλικού καθήκοντος από τη μεριά των δημοσίων υπαλλήλων. Χρειάζεται η καλλιέργεια μιας νέας κουλτούρας.

 

8. Η σχέση Αριστεράς και Μεταρρύθμισης σήμερα ποια πρέπει να είναι;
Στην κοινή συνείδηση, η Αριστερά έχει ταυτιστεί τα μεταπολεμικά και μεταπολιτευτικά χρόνια με την πρόοδο, την εξέλιξη και τις ριζοσπαστικές αλλαγές στο κράτος και στην κοινωνία. Αν θέλει επομένως να παραμένει πιστή σε αυτή την παράδοση, οφείλει να παρακολουθεί και να συνειδητοποιεί τις συγκλονιστικές αλλαγές και εξελίξεις που επέρχονται παγκοσμίως εξαιτίας των νέων τεχνολογιών, με προεξάρχουσα την ψηφιακή επανάσταση και συνακόλουθα την επανάσταση στις επικοινωνίες.

Μια σύγχρονη και ανανεωτική Αριστερά οφείλει να σκεφτεί όλα αυτά τα σοβαρά και να σκεφθεί τις νέες λειτουργίες του κράτους στη νέα αυτή παγκόσμια πραγματικότητα. Το κράτος δεν εξαφανίζεται, αλλάζει ρόλους και λειτουργίες. Η ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του κράτους και της Διοίκησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι ένα από τα πρωταρχικά μελήματα και σχεδιάσματα μιας σύγχρονης Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που κοιτά στο μέλλον και δεν εξαντλείται στο να υπερασπίζεται το σαθρό και χρεοκοπημένο καπιταλιστικό παρελθόν. Που ήλθε στον κόσμο για να τον αλλάξει εδώ και τώρα και όχι για να προφητεύει αυτάρεσκα τα δεινά που τον περιμένουν. Μιας Αριστεράς που αγωνίζεται και σχεδιάζει, με συμμαχίες και συνεργασίες, μεταρρυθμίσεις από τις οποίες θα ωφεληθούν εξίσου όλοι.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

images_184-c7a6329097

Βράβευση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
Για την πανεπιστημιακή διδασκαλία του τον Δεκέμβριο του 2007.


images_DSC08078

68 Χρόνια από τη σφαγή στο Δίστομο
Εκπροσωπώντας την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Παναγιώτη Πικραμμένο στην Ιστορική επέτειο.

Φωτογραφίες